• ส้ม - Technical Medician มหาลัยมหิดล ตอนนี้อยู่ที่ศิริราช ไม่เจอมันมาเจ็ดปี มันไม่สูงขึ้นเลย (คงจะหยุดสูงไปพร้อมกะที่เรียนจบ ม.3) จำได้ว่ามันเลี้ยงน้ำส้มปั่นแก้วละ หก บาทในวันที่เรียนจบ
• อาย - เรียนพยาบาลอยู่มหิดล ตอนมันมาถึงเพื่อนๆยกมือไหว้ "สวัสดีค่ะแม่" ไม่ใช่เพราะว่ามันดูน่าเคารพ แต่ท่าทางอายมันประมาณว่าแม่จริงๆ ฮ่า (ล้อเล่นนะเพื่อน) ส้มบอกว่ามันเป็นพยาบาลที่ แทด ที่สุดในรามา ฮ่าๆๆ
• เบนซ์ - เรียนมนุษย์-ไทย อยู่ศรีนครินทร์วิโรฐ แต่ดันไปรับจ๊อบสอนภาษาอังกฤษอยู่สถาบันที่เซ็นทรัลลาดพร้าว มันยืนพูดเฉยๆ ชม.หนึ่งได้เกิอบเท่าฉันสอนเทนนิส มีแฟนเป็นนายแบบหล่อโคตร และที่สำคัญเบนซ์ไม่มีขนแล้วววว
• อุ้ย - เรียนเศรษศาสตร์ อยู่เกษตร ชีวิตอุ้ยเหมาะที่จะเดินสายกับงานประเภท Operator หรือ พวก BUG1113 เพราะในกลุ่มเพื่อนเรานั้นใครนึกไรไม่ออกก้อจะนึกถึงอุ้ย ถามเบอร์เพื่อนนึกถึงอุ้ย คิดถึงเพื่อนคนไหนโทรหาอุ้ย จะนัดกันก้อโทรหาอุ้ยให้อุ้ยนัด ประมาณว่าอ้ยเป็น Operator และ BUG ไปแล้วโดยปริยาย
• มุ - ใช้ชีวิตเป็นเด็ก วิศวะ-เคมี อยู่มหาลัยที่แคนาดา โกอินเตอร์อยู่คนเดียวในกลุ่มเราแปดคน แต่ก้อเป็นคนเดียวที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปเท่าไหร่ก้อยังคงความ slow motion ในการตอบรับมุขต่างๆของเพื่อนอยู่ดี เป็นคนกลัวตู้โทรศัพท์และถังขยะ มันบอกว่ากลัวระเบิด ก้อเห็นใจอยู่เมืองนอกอาจรับข่าว CNN มากเกินไป ฮ่าๆ
• กล้วย - กล้วยเรียนอยู่ศิลปากรที่นครปฐม ปฏิเสธตั้งแต่ ม.ต้นว่าไม่ชอบโบ๊ท แต่เจ็ดปีผ่านไป เมือวันอาทิตย์ที่ผ่านมาโบ๊ทก้อยังคงทำหน้าที่มาส่งอยู่ดี
• หยอย - ความจริงหยอย ชื่อ ปอ แต่หัวหยอย มันหยิกๆหยอยๆ ก้อเลยต้องเปลี่ยนชื่อ ถึงแม้ขณะนี้หยอยจะทำการยืดผมแล้ว แต่ชื่อของหยอยก้อไม่สามารถกลับไปเป็นปอได้อย่างเดิม หยอยเรียนอยู่เกษตร และเป็นคนเดียวที่เบี้ยวในวันนั้น

มีคนมาถามว่าโรงเรียนนานาชาติอะไร สรุปคือที่ โรงเรียนนานาชาติ ISB ประชาชื่น ค่ะ

-------------

-- Today is Czarina's BHD haha ,, txted her last night at midnight --

 ---><---

"ITS UR BHD CAKE"

MAKE A WISH

--------

-------------------

----------------------------

"Happy Bhd to you , Happy Bhd to you , Happy Bhd to CzaCza, Happy Bhd to you"

---------------------------

------------

-------

!!!! BLOW !!!!

i wish you a very happy Bhd -- Have a good time on your BHD and Goodluck in Guam !!!

see you soon -- miss you so much !!!

** Best Thing In Life Never Come Easy **

I love this quote .. Some one gave me this quote last year ..it's now become my life favourite quote.. because the best thing in life never come easy ,that's why we have to fight for what we really want ..

well i dont know what to start , it's been a long time i didnt touch the space since my last post after the New Year trip in Laos.Maybe last journal was nice and good memory for me that's why i didnt chage it haha ,, 4 months passed by 2007, thing changed from 2006 .. i didnt play much tennis now ,, i decided to do the Master after graduate this summer so i need to give time for it..

anyway i am now coaching for the ISB international School and Thai Tennis Academy as a part time coach.. Its different charactor from being a player .. haha .. Its fun coaching with d middle school kids and high school .. they are nice and i have fun spending time with them .. today i went with the Girl Team for the BISAC Tourny .. we won once only against BPS Team.B haha but i am happy that all the kids are having fun and love to play tennis from their heart .. i saw many kids today and i am happy , i am happy that we are the part of the tourny..its different feeling from when i was a player but its good feeling tho ..

--------------------------------------------------------------

-- Today is 29 April  --

--------------------------------

PS>> for Cza .. Thx for coming and spending your life with me for 2 months haha .. its been really great being with you na.. :) Muaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah !!

I'M STILL ALIVE

- FINALLY, I GOT IT ! -

i cant remember when was the last time i touch the Single Winner 's Trophy.. in the past 2 years i only won once in double,it was last year on Nov in Mumbai maybe.i won the double title with P May..and then i never touch the winner trophy again.the best result is just runner up in the local tourny . . also this ,even it is just the local tourny but it gave me lot of power to go on.i dont know if i can do it better or not but this is a good sign , its a good start for me to come back . . . i hope i can play better and better in the coming up tournament

well i got 2 days rest after tournament.i got hurt at my stomach again.it same like in Jakarta.it came from muscle tight.hope it will get well soon.today m going to Ramkamhanng University.there's a JR Grade2 tournament there.Cza pass me something to Denise.i will get it from her today and also i have to give the double winner trophy to my partner haha (Sophia) she playing her single 2nd match today.but she already lost the dbl yesterday.

anyway,got to work harder before leaving to Philippines.

The more u effort,The more u get !

Singha Classic 2006

.. .. Hi everyone, The other new week.. counting down to the end of the year .. 3 more months ..

i have to play the local tournament this week at Piyarom Sport club ,, i went to practise there yesterday and today..the court is quite slow,i always hit earlier than the ball..but hopefully it will be better in the match haha..well this tournament the winner will get prize money around 500$ and for the double is like 80$ .. first i have to play double with Mam (Pichittra) but she accidently cant play because she has to work at the JR tournament from this Thursday ,so i ask P'Tarn (Orawan Wongkamalasai) Formal national player to play with me .. haha she didnt touch her racket for so long already .. so it is ok ,we just play for fun only (^_^) and i will concentrate more on my single ..  

after this week i have the other 2 week to get ready for my last 2 ITF womens tournament of this year .. i hope i will play well .. i dont have a good result this year .. my tennis is getting bad .. so this is like a last chance of the year .. hope thing will be okay ..

i hope everyone is doing well (^_^) Cheer me up naka !!

 Some more picture - Check it out in the album (^_^)

Slovenska Replublika

12 July 2006

หลังจากมาถึงได้ 2 วันถึงจะได้ฤกษ์มาเริ่มเขียน ตั้งแต่มาถึงขาของข้าพเจ้าพาร่างกายอันหนักหน่วง เดินสำรวจไปได้ไกลที่สุดประมาณ สองกิโลเมตรจากโรงแรม เดินไปเดินมานึกว่าหลงอยู่แถวๆกรุงเทพ เพราะว่าเจอร้านรองเท้าบาจา และ เทสโก้ วันแรก (10 July) เราออกเดินทางด้วยสายการบิน ออสเตรีย มาถึงกรุงเวียนนา ในเช้าวันถัดมา มีรถสุดอลังการมารับถึงปากประตู พาหนะเป็นรถสีแดงยี่ห้อ เปอร์โย มี Sunroof ข้างบนด้วย ไฮโซมากๆ จากนั้นก้อใช้เวลา (หลับ) ประมาณ ห้าสิบนาที ลืมตาอีกทีก้อเข้าสู่เมือง Bratislava, Slovakia ซะแล้ว โรงแรมที่เราพักชื่อ โรงแรม Danube Hotel ( Danube อ่านว่า ดา-นู๊บ ตอนแรกโชว์ความโง่ อ่านไปว่า ดา-นู-เบ้ ฮ่าๆ) อยู่ติดริมแม่น้ำ Danube ส่วนใหญ่เมืองก้อเป็นเมืองแบบยุโรป มันดูเก่าๆแต่หรูหรา ตามแบบฉบับยุโรป ห้องพักราคาประมาณ หกพันบาท ต่อคืน แต่ว่าห้องไม่ใหญ่มาก  วันแรกเราก้อใช้เวลาส่วนใหญ่ปรับเวลาและพักผ่อน กีฟท์ได้อยู่ห้องเดียวกะพี่พลอย ส่วนพี่แจนอยู่กะจูน นอนได้ประมาณสองชั่วโมง เราก้อไปซ้อมกันเบาๆในช่วงบ่าย สนามที่ใช้แข่งขัน คือ Sibamac Arena เป็น สนาม Hard Court Indoor จุคนดูประมาณ สามพันคน พื้นสนามก้อคล้ายๆกะสนามที่เราสร้างขึ้นตอนที่ใช้แข่งเฟดคัพ ไทย-ออสเตรเลีย พื้นจะนุ่มและบอลจะกระดอนต่ำกว่าปกติ หลังกลับจากการซ้อม ช่วงก่อนทานอาหารเย็น กีฟท์กะพี่พลอยไปเดินเล่นแถวๆโรงแรม ไปเดินในเทสโก้ (ถ้าจะเดินแค่เทสโก้ ความจริงกลับไปเดินบ้านเราก้อได้เนอะ ฮ่าๆ) แล้วก้อเดินชมเมืองไปนิดหน่อย เดินมากไม่ไหวเพราะว่าเมื่อยและเหนือยจากการนั่งเครื่องอยู่เลย สรุปว่าวันนั้นเรานอนกันไปตอน สามทุ่ม (เวลาที่สโลวัก – เวลาที่สโลวักช้ากว่าเมืองไทย ห้าชั่วโมง -- )

13 July 2006 เช้าวันนี้ตื่นขึ้นมานั่งมองหน้า กันตั้งแต่ตีห้าเพราะว่านอนไม่หลับแล้ว คงยังเพราะปรับเวลาไม่ค่อยได้ ตีห้าที่นี่เมืองไทยก้อ สิบโมงเข้าไปแล้ว แล้วปกติอยู่เมืองไทยก้อตื่นเช้าไงเลยนอนต่อกันไม่หลับแล้ว วันนี้ไปซ้อมกันทั้งเช้าและบ่าย หลังซ้อมตอนเช้า ก้อมี Press Conference มีนักข่าวจากสโลวักมาทำข่าวกันเยอะแยะ ส่วนใหญ่ก้อถามประมาณว่า รู้สึกยังไงกับสโลวัก รู้สึกไงกะสนามซ้อม นี่เป็นครั้งแรกที่เฟดคัพไทยเล่นนอกบ้านนะรู้สึกว่าแตกต่างกันอย่างไง อะไรทั่วๆไปประมาณเนี้ย กิจกรรมวันนี้ไม่มีไรมาก เพราะว่าหลังจากแถลงข่าวเราก้อไม่ได้ไปไหนอยู่ซ้อมกันที่สนามเป็นปกติ วันนี้ทุกคนเริ่มตีดีขึ้นเพราะว่าปรับตัวกันได้แล้ว อาหารเย็นไปทานกันที่ร้านอาหารจีน ข้างๆโรงแรม ก้อดี เปลี่ยนบรรยากาศเพราะว่าอาหารฝรั่งมันรู้สึกไม่ค่อยอิ่มท้องเท่าไหร่เลย อิ่มปลอมๆ แล้วเดี๋ยวก้อหิวอีก อ้อ ขอบ่นอีกอย่างคือว่าคนที่นี่เค้าไม่ค่อยกินน้ำเปล่ากันเลย กินแต่น้ำมีแก๊ส ก้อคือน้ำโซดานั่นแหละ ใน Player Lounge ที่คอร์ตก้อไม่มีน้ำเปล่า เค้าบอกถ้าจะกินก้อต้องไปซื้อเอง สปอนเซอร์มีแต่น้ำโซดา เหอ เหอ กลุ้ม

14 July 2006

เมื่อคืนนี้มีปาร์ตี้   welcome dinner ที่โรงแรม สรุปแล้ว ที่เมืองไทยเราจัดดีกว่าเยอะเลย ที่นี่ปาร์ตี้ก้อจัดเล็กๆธรรมดา บ้านเราเนี่ยนักข่าวกล้องสิบกว่าตัว ทั้งเรื่องอาหาร การบริการ รวมแล้วบ้านเราเอาไป สิบเต็ม ส่วนที่นี่ได้ประมาณหก ไม่ก้อเจ็ดพอ ที่ปาร์ตี้ก้อมีอาหารมาเสิร์ฟเป็นจานๆ ไม่ได้เป็นบุฟเฟ่ต์ เราเข้างานมาก่อนเวลา ไม่อยากจะเลทไง ทีมสโลวักเนี่ยกว่าจะมารอตั้งนาน ฮันตูโคว่า มาแบบ ท๊อป ยี่สิบมากๆ ฮ่าๆ เดรสแบบ นางงามเลย น่ารักมากกกก เวลาทานก้อทานนิดๆหน่อยๆ นั่งจิบไวน์ อะไรประมาณเนี่ย ส่วนเราเหรอ มีไรมาก้อกินหมด ในงานมีแลกของที่ระลึกกัน เราได้แลกกะคนมือสามตัวเล็กๆ ชื่อ Cibulkova มั้งจำไม่ได้ กว่างานเลิกก้อประมาณ สี่ทุ่มกว่าแล้ว วันนี้เลยตื่นสายกว่าปกติหน่อย ไปซ้อมกันได้คอร์ตแค่สี่สิบห้านาที เพราะว่าเดี๋ยวจะมีพิธีจับฉลากละก้อแถลงข่าว เราเข้างานไปนั่งรอสโลวักก่อนตามเคย ผลการจับฉลากพี่พลอย จะเล่นเป็นคู่แรก เจอกะ ฮันตูโคว่า ส่วนพี่แจนเล่นคู่สอง เจอกะ ไรบาริโคว่า หวังว่าทีมไทยจะเก็บได้หนึ่งแต้มในวันแรก

15 July 2006

วันนี้วันแรกทีมไทย เจอไป 2-0 เดี่ยวคู่แรก พี่พลอยแพ้ ฮันตูโคว่า ไปตามเนื้อผ้า 61 61 แต่พี่พลอยก้อเล่นดี เก็บเกมส์แรกไปก่อนด้วย แต่ก้อนะไม่ว่าจะดียังไง ฮันตูก้อยังตีได้ไม่มีที่ติตามฉบับ ท๊อป ยี่สิบ ของโลก แถมยังเล่นในบ้านอีก คนดูกว่าสามพันคน ขอโทดทีเหอะคือเวลาไทยตีได้แต้มแบบสวยๆ ตบมือสักนิดมันไม่ทำให้ฮันตูเสียเกมส์หรอกนะจ๊ะ เพื่อนฉานตีแทบตายกว่าจะได้แต้ม ทั้งสแตร์นั่งเงียบกริบ ไม่มีเสียงตบมือสักแผะ จะบอกว่าตอนพิธีเปิดได้แลกธงกะฮันตูโชว่าด้วยหละ อิอิ 

หลังจากวันที่ สิบห้า จนกลับมาถึง และจนถึงวันนี้ วันที่สิบเก้า ก้อไม่ได้เขียนบันทึกอะไรอีกเลย ฮ่าๆ หนึ่งเพราะไม่มีเวลา สอง เพราะว่าทุกอย่างมันดูรีบๆ หลังแข่งเสร็จเมือวันที่ สิบหก ก้อกลับคืนนั้นเลย พอกลับมาถึงก้อเหนื่อยนอนอีก ก้อไม่มีเวลามาเขียน และกว่าจะรู้สึกตัวอีกทีว่าสเปซดองนานเกินไปแล้วก้อคือวันนี้นี่เอง หลังจากมีหนึ่งเสียงจากพี่นิวในคอมเม้นข้างล่างว่า ช่วยอัพด่วน ฮ่าๆๆๆ วันนี้แข่ง 10000$ วันแรก รีบแพ้ไปซะแล้ว เหลือแต่ประเภทคู่ หวังว่าคงยังไม่รีบตกรอบไปไหน มีรูปสวยๆ มาจากเฟดคัพด้วย ดูแล้วช่วยตัดสินด้วยนะว่า กีฟท์กะฮันตูโคว่า ใครสวยกว่ากัน เพราะตอนนี้หนักใจมาก ตัดสินใจเองไม่ถูก หาคนกลางมาช่วยตัดสินด่วน ฮ่าๆๆๆๆ

ดูกันให้ดีดี ฮ่าๆๆๆ

another picture check it out in the album naja

last saturday was my BHD , but i didnt feel anything special .. it was just a day and i dnt knw i feel sad ,, i didnt enjoy my life , maybe it is becuz of yesterday i lost my match n i didnt play well thats make me feel like shit ! after my BHD everyhting turn bad ,,,, anyway thx to Ji young ,Jong A ,P Ploy, P may, Mam , P Mink for BHD present , hope i will feel better soon ,,,, now it just like i wanna quit

Have you ever feel like something in Life going to change?

Have you ever feel like there is no Exist?

They always say “When one door closed another opens” but what if I don’t want to open that opened door? What should I do? Stuck with that closed door? Ofcourse people will choose to open the the door which is easily to open, why do they have to stuck with that closed door while the other door is waiting and both of them are going to the same destination, Maybe you think m kinda silly . . but okie listen, every morning m using this door to go to my destination ,and Shit this morning I woke up this door is closed . . I cant reach my destination with this door anymore, Suddenly some one make me the new door just beside the closed door . . they said this door could reach your same destination too but I don’t wanna take that door. I’m scare to open that new door, how do I know is that door can bring me to the same destination. What if I open it and I get lost ? how long does it gonna take for me to find the way back? And I feel that the new door is not the way I want to reach my destination . . So? They said if you don’t take a risk to open this new door you will never go out again, you will stuck with the closed door and one day both of the door gonna be close forever and you will never reach your destination..,, but shit the new door is really not the way I want. If I open that door and I get lost I need time to find the way back and that’s not easy. But if I stuck here they said it waste your time too and u waste time with no trying . . How do they know ?? What if I want to stuck in this  closed door and try to find the way to open it up again . . . both of the door take time to bring me to the destination, No not just open and reached,, I have to choose which door I want to open , after I opend them it’s still a long long way for me to walk to my own destination with my own foot. The door just showed the way then I have to walk myself . . . . . . . I don’t know which door should I take ,,, but the new door is not the way I want , it is just easier cuz you just open it and walk to your destination but the closed one you need to find the way to open it again before you can walk to your destination. Anyway I already decide it silent in my heart . . . I want to take the closed door . . I will work harder and harder to find the way to open it again I am so bound with this door already and I just cant let it closed forever while I walk to my destination with the new door. The closed one help me half of the way to the destination already . . I just don’t want to feel like start everything over again if I take the new door.  And once if I can find the way to open it again I will be so happy because I can walk to my destination through the way I love , , I’m happy to stuck and find the way to open it again than to take the other way and suffer with the new way which I never pass before . .  I always believe that whatever you do with HAPPY and LOVE ,, Things will always turn out in a good way - - I WILL TAKE THE CLOSED DOOR - -

BUT other problem is – am I still want to go to that destination ? and is my reason good enough to show them it is better for me to take the old door ?

ช่วงนี้ พยายามจะทำใจให้ว่างๆอยู่เนี่ย แต่ทำเท่าไหร่มันก้อไม่ค่อยว่างซักที เกิดเป็นช่วงชีวิตที่ดูเซ็งๆอีกแล้ว ใครที่อ่านแล้วงง งง ว่าเค้าเขียนอารัยของเค้า ดู.รเรียสไปป่าวเนี่ย ม่ายรู้เรื่อง ก้อเอาเป็นว่า ไม่มีไรหรอก แค่เขียนเล่นๆ พอดีมันมีอะไรแว้บเข้ามาในหัว ทำให้ต้องเขียนออกมา ไม่งั้นมันแว้บๆอยู่ในหัวบ่อยไปเลยรู้สึกไม่ดี ปวดเฮ้ด ฮ่าๆ สองอาทิตย์ที่ผ่านมาไปจีน วันสุดท้ายมีเวลาก่อนกลับ ก้อไปกำแพงเมืองจีนกันมา

ไม่คิดว่ากำแพงมันจะใหญ่ได้ขนาดนี้ เป็นข้อดีข้อเดียวที่นับถือคนจีนเลย คือ โคตรอดทน และ โคตรขยัน นิสัยนี้คงสืบทอดมาตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ นักเทนนิสเจ๊กทุกคน ถึงได้เป็นเหมือนกันหมดไง (ตีกันดีโคตรๆ สงสัยจะเป็นมาตรฐาน ขั้นต่ำสุดไปแล้ว เพราะอยู่ในจีนใช่มะ มาตรฐานที่มันแย่สุดก้อคือขั้นดีสำหรับเราแล้วอ่ะ แล้ว แข่งขันกันในจีน ไอ้ที่มันเจอกัน ก้อมีแต่คนตีดีๆทั้งนั้น มันก้อเลยพฒนาไปโดยอัตโนมัติ) นักเทนนิสจีน โนเนม ทั้งหลายแหล่ ไม่มีใครประมาทได้สักคน ทั้ง no ranking ไปจนถึง ห้าร้อยกว่า หกร้อย มีสิทธิ์แพ้กันได้ทุกคน แต่สองอาทิตย์ที่ผ่านมา ในความโคตรขยัน และโคตรอึดนั้น ที่เป็นข้อดีของเจ๊กแล้ว มองมาอีกด้าน ก้อจะเจอข้อเสียอีกนับไม่ถ้วนอีกเยอะทีเดียว ฮ่าๆ (อ่านเอาฮาอย่าคิดมากนะ (แต่เรื่องจริง 100%) ) ไม่เข้าใจว่าทำไมผู้หญิงจีนถึงไม่โกนขนรักแร้ (จะเลี้ยงเอาไว้ถักเปียหรือไงคะ) แค่คุณเธอยืนเฉยๆ ขนก้อแล่บออกมาแล้วอ่ะ มั่นใจว่ายาวกว่าผู้ชายบ้านเราอีก แต่ที่ไม่เข้าใจมากกว่า คือ ยาวไม่ว่า ไม่โกนไม่ว่า แต่ทำไมต้องใส่เสื้อแขนกุดโชว์ขนทุกวันเลยเนี่ย เหอ เหอ เหอ ไม่เข้าใจอย่างที่สอง ว่าทำไมเจ๊กปากเหม็นทุกคนเลย ฮ่าๆๆ คือ เหม็นไม่ว่า แต่ช่วยคุยเอาหน้าไปห่างนี้ดนึงเหอะ เห็นใจหน่อย แล้วเวลาคุยต้องพูดดังๆ อ้าปากกว้าง ตะโกนๆอีก โอยจะเป็นลม อยากจะบอกกค้าจังเลย แต่พูดภาษาจีนไม่เป็น ว่า กลิ่นปากไม่ใช่เรื่องตลกนะค้า (ถ้ามีลู่ทางมาทำบริษัทพวกเกี่ยวกับ ยาระงับกลิ่นปากที่นี่ ท่าจะมีอนาคต) อย่างที่สาม โรงแรมในจีนเนี่ย ในโรงแรมๆหนึ่ง แนะนำว่าสมควรมีพนักงานหนึ่งคน ที่สามมารถพูดภาษาอังกฤษ สนทนากับแขกที่พักได้ ก้อคือเข้าใจว่าประเทศเค้าพูดไม่ได้ คือก้อรู้เพราะว่าประเทศเราก้อไม่ใช่ว่า พูดแบบคล่องปรื๋อนะ แต่คือตามหน้าที่แล้ว ถึงพูดไม่ได้ แต่ว่าถ้าแขกมีปัญหาต้องการติดต่อจริงๆ มันก้อสมควรมีจิตสำนึกที่จะพยายามและอยากช่วย ไม่ใช่ว่าเอะอะไร ก้อ “I’m sorry errr I don’t know” หรือที่แย่กว่านั้นคือพอได้ยินภาษาอังกฤษก้อวางสายไปเลย หรือไม่ก้อเกี่ยงกันไม่มีใครอยากเข้ามาช่วยซะงั้น บางทีเราบอก Please I need help รู้มั้ยมันตอบว่า No No Help จะบ้าตาย โอย ไม่ดีกว่า พอแล้วไม่อยากพูดมากกว่านี้ ฮ่าๆ เอาพอขำๆพอ คือให้ฟันธง ไปอินเดียเสียยังดีกว่ามาจีนเลย ประเทศคล้ายกัน เพียงแต่พูดคนละภาษาและคนจีนหน้าขาวกว่าเท่านั้นเอง ฮ่าๆๆ  ส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีไรมากเกี่ยวกะการไปจีน มีเรื่องที่ต้องระวัง สองอย่าง คือ อย่างแรก ของถูกเกินไป ทำให้อดใจไม่ค่อยได้ และ อย่างที่สอง เวลาต่อลองของเนี่ย ถอยมาห่างๆ เพราะเจ๊กชอบใส่อารมณ์ ตะโกนดังแทบได้ยินทั้งห้าง ตื้อ ดึงแขนดึงขาเป็นที่น่าอาย และเวลานะโกนดังๆเนี่ย ปากเหม็น และน้ำลายชอบกระเด็นเข้าหน้าเราทุกทีเลย ฮ่าๆ สมควรระวัง แล้วก้อเวลาต่อ ต่อให้เยอะไว้ก่อนเป็นพอ ไม่ต้องกลัวโดนด่า (เพราะถ้าเค้าไม่พอใจ นี่ไม่มีการด่า แต่จะมีการถุยน้ำลาย และไล่ไปเลย ฮ่าๆ) อยากได้ของดีต้องเสี่ยง แล้วก้อซื้อของต้องระวังโดนหลอก เพราะเพื่อนเราโดนมาแล้ว หลอกฉันว่า MP3 4GBพอมาฟอร์แมต มีอยู่ 128 MB ต้องถ่อไปเปลี่ยน แถมเพิ่มเงินอีก

- - - - -  - - - - -  - - - - -

หยุดเรื่องจีนไว้แค่นี้ดีก่า วันนี้มันยาวเกินไปละ มีคนบ่นว่าอัพแต่ละที ยาวเกิน ขี้เกียจอ่าน ก้อนะ นานๆอัพที เรื่องมันก้อเยอะ เฮ้อ วันนี้คงได้อ่านอะไรที่ดูเป็นสาระ(แบบ งง งง) ไปบ้างนะ ตอนนี้ต้องไปนอนก่อนแล้ว

ไว้ไปเกาหลี มีอะไรหนุกๆ จะเอามาเล่าให้ฟังอีกนะจ๊ะ บางทีไม่ค่อยได้เขียนเรื่องเทนนิสมากเท่าไหร่ ก้อแค่อยากให้อ่านอะไรๆ ที่มันเป็นอีกมุมก้อเท่านั้นเอง เพราะเรื่องเทนนิสคนที่เข้ามาอ่านส่วนใหญ่ก้อรู้ผลกันหมดแล้วหละ ฮ่าๆๆๆๆ

Goodnight Goodnight and Goodnight (tonight I sleep alone) woo hoo SCARY !!   

----- ----- ----- ----- ----- ----- 

To Wu Shuang ,, the only Chinese player who speak English haha thanx so much for everything ,, sorry we couldn’t make it together to the Peking Duck but I taste it already .. Soo Good ^^

To P Ploy ,,thx for Dae Jung Kuem on PSP eiei it make us (me&P May) feel not so bored when we were there . . especially P May (all day all night Dae Jung Kuem)

To P May , I Think now u r really one part with Dae Jung Kuem movie already haha the way we talk is just like in the movie now haha and congreat for ur new PSP hehe

To Natchan , I miss you so much ,when you go back we didn’t even say BYEEEE ,, hope we will meet again soon ne ,, aitaiyoooo  ,, PS oyah and thx for teach me Japanese,I learned many words this time hehe and I hope u remember some Thai too ^^ Watashi ne , Okanei nai, Nanka Jodai ,Onaka Suita hehe

To Nong Mam วันนี้น้องเราแข่งแพ้ แต่ไม่เป็นไรนะ ก้อเจ็บนี่หว่า ความจริงน่าจะบายตั้งนานแล้วน้องเอ้ย ทนเล่นไปทัมไมก้อม่ายรู้ เอาเป็นว่าหายเร็วๆ จะได้ทำผลงานที่อินเดีย ดีดี นะ เค้าก้อจะพยายามเล่นที่เกาหลีให้ดีดี เหมือนกัน ไม่เจอกันตั้งหลายอาทิตย์ เค้าคงคิดถึงตัวเองแย่เลย แต่ทำไงได้ คิดถึงเค้าบ้างน้า อิอิอิ

To my sis P Mink Thx for writing for me on ur space , wish we can celebrate together but its ok.. i will wait till u come back sis, love u so much

^^ MORE PICTURE IN MY ALBUM JAAA ^^

May 15, 2006

ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี เพราะว่าเรื่องนี้มันคาบเกี่ยว ฮ่าๆๆ คือจะเล่าเรื่องที่ไปแข่งที่อินโดแล้วก้อที่เวียดนามพร้อมๆกัน เลยไม่รู้จะตั้งชื่อเรื่องยังไง ตอนนี้อยู่ที่เวียดนาม แข่งแพ้ไปเมื่อวานนี้หละ แพ้ Tatishvillie จาก GEO น่าจะเป็นจอร์เจีย  เซ็งเกลเลย ตีไม่ค่อยดี เสิร์ฟได้ปลาร้ามาก ไม่อยากเชื่อ เป็นการแพ้ที่น่าเสียดายอ่ะ เหมือนยังไม่ค่อยได้ลองทำไรเลย แพ้ซะแหล่ว ร้องไห้ด้วย ขี้แย๊ ขี้แยเนอะ ไม่ได้ร้องให้เพราะแพ้มาตั้งนานแล้ว ฮ่าๆ คือมันเจ็บใจที่ตีไม่ดีไง ก่อนลงแข่งมันมั่นใจว่าต้องเล่นได้ดีแน่เลย แต่พอลงไปมันต่างกันลิบลิ่ว ทำไรไม่ถูกร้องไห้ดีก่า เหอ เหอ พรุ่งนี้ตอนกลางคืนก้อกลับเมืองไทยแล้ว เพราะว่าต้องไปจีนต่อวันพฤหัส ถ้ากลับคืนวันพุธ เช้าวันพฤหัสต้องไปต่อเลย ไม่ได้อยู่บ้าน ก้อเลยกลับวันอังคารดีกว่า มีไรต้องทำอยู่เยอะ กะทำรวดเดียวหมดวันพุธเลย  ที่อินโดวีคสองไม่ค่อยมีเรื่องเล่าเท่าไหร่เลย เพราะว่าไปอยู่สามวัน ก้อกลับมาจาร์กาต้าแล้ว ไปอินโดเที่ยวนี้ ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ที่จาร์กาต้าซะมากกว่า เมือง Tarakan ที่ไปมันเป็นคล้ายๆเมืองใหม่ ไม่ค่อยมีไรเลย เป็นเกาะๆ เค้ากะทำให้เป็น New Singapore อ่ะ เห็นป้ายโฆษณา เค้าว่างั้น แต่กว่าจะเป็นได้ก้อคงอีกสิบกว่าปีเป็นอย่างต่ำ แต่พูดในแง่การต้อนรับ ถือว่าเค้าทำได้ดีเลย เคยมาทีแรกสองปีที่แล้ว ตอนนี้ก้อดีขึ้น โรงแรมปรับปรุงใหม่ คอร์ตเหมือนเดิม คนดูเยอะเหมือนเดิม ให้การต้อนรับเสมือนว่าเราเป็นมือหนึ่งของโลก ฮ่าๆ แจกลายเซ็นต์ยิ่งกว่าแอนนาอีกขอบอก ฮ่าๆ (เวอร์ไปป่าว) ส่วนใหญ่ก้อเด็กๆ (ยังเด็กไงเลยไม่รู้ว่าเราเป็นใคร เข้าใจผิดว่าเรานิเก่งโคตร) อ้อแล้วก้อ มีลุงคนนึงนะ เค้าเป็นคนของทัวร์นาเม้น พวกแบบคอยต้อนรับ จัดการเรื่องรถ ขอให้คิดหน้าตามดีๆนะ เอาแบบให้เห็นภาพเลยจะได้อารมณ์ยิ่งขึ้น อายุประมาณ 50 ได้ ตัวเล็กๆ หน้าดำๆ มีรอยปรุๆ หลุมๆรอบหน้าใส่ยีนส์สีเฉิ่มๆ ซีดๆ แล้วก้อดึงขึ้นมาแทบจะถึงราวนม สูบบุหรี่ฟันดำๆ หัวหยิก ไม่ชอบบบบบบบบบบ อย่างแรง ไม่ชอบ ไม่ชอบ ไม่ชอบเค้ามากๆ เป็นคนที่ฉวยโอกาสแต๊ะอั๋งสุดๆ ไม่ใช่ว่าแบบ ชั้นสวยแล้วคิดไปเองว่าคนอื่นเค้าไม่ดีนะ คือก้อรู้ว่าหน้าตาอย่างเราเนี่ยมันไม่ได้มีไรดึงดูดหรอก แต่จะมาอะไรกะเรานักหนาวะ ชอบแบบโชว์พาวววว ว่าเรารู้จักกันอ่ะ ฮ่าๆ ประมาณนั้น มีปัญหาไรก้อไม่ค่อยอยากถามเค้า เพราะว่าลุงแกชอบทำแบบไม่ได้ยิน แล้วยื่นหน้ามาใกล้ๆอ่ะ โห คือลุง ลุงจ๋า ลุงแก่แล้วนะ ยิ่งน้องฉาน แหม่ม คือหน้าตาดีไง ตอนมาถึงวันแรกที่เค้ามารับ น้องก้อบอกแล้วว่าอีตาลุงเนี่ยชอบแต๊ะอั๋งตั้งแต่ปีทีแล้ว เราก้อไม่ค่อยได้สนใจ จนมาเจอนี่แหละ (ท่าทางแกจะชอบแหม่ม) ฮ่าๆ ขอถ่ายรูปทุกวันเลย แบบทุกช็อต มีทีนึงเรานั่งกันบนรถก้อคือนั่งไม่ได้ระวังไงอ้าขา ลุงมาถ่ายซะงั้นเราก้อมองงงง เค้าก้อทำหน้าเฉยๆ พอมาขอถ่ายรูปนะ กะ Vivian ก้อแบบโอบ กะญี่ปุ่นอีก โห น้องญี่ปุ่นก้อโนเนะจริงๆ โดนจับขา จับมือ โอบ ไม่รู้สึกไรเลยรึ ไม่ไหวอ่ะ เจองั้น คงไม่ได้คิดไปเองหรอกเรื่องนี้ ดีที่กะน้องเรามันไม่ทำไรมาก ลองดูซิ ชิชะ ทำไรน้องชั้น (มาทำชั้นนี้ ฮ่าๆ ไม่ช่ายยยยย)  วันสุดท้ายที่อินโดกลับมานอนที่จาร์กาต้า Flight กลับทรหดมาก เป็นการบินที่ ผ่านการ Transit มากที่สุดในชีวิต ฮ่าๆ จาก Tarakan to Balikpapan จาก Balikpapan to Surabaya จาก Surabaya to Semarang จาก Semarang to Jakarta ขึ้นลง Up and Down เป็นว่าเล่น สี่รอบกว่าจะถึงจาร์กาต้า มาถึงไปนอนบ้าน Agustina เป็นคอนโด พอๆกะคอนโดเรา แต่เค้ามีสองห้องนอน (อ้อลืมบอกไปว่าอาหารเย็นมื้อสุดท้ายที่อินโดนี่อร่อยเหาะมากๆ ไปกินอาหารทะเล)  อยากจะบอกว่าที่คอนโด Agustina เพิ่งเห็นรูปที่ Lauren (her daughter) วาด อึ้งกิมกี่ไปเลย เด็กสิบขวบวาดได้ขนาดนี้ ตอนแรกที่เห็นนึกว่า เค้าไปซื้อมา เดี๋ยวจะเอามาลงไว้ให้ดู อิอิ ชอบ .... ก่อนกลับซื้อ Breadtalk มาฝากพี่พลอย 10 ก้อน ฮ่าๆ เห็นพี่พลอยบ่นอยากกิน เลยเอาให้หายอยากไปเลย แล้วก้อซื้อ Lampur มาให้พี่เมย์ พี่พลอยลองชิมหละ มันเป็นอาหารอินโด เป็นข้าวเหนียวแท่งๆ ใส้ปลาหรือไก่หวานๆซะอย่าง อร่อยมาก พี่เมย์ พี่พลอยก้อชอบ ที่สนามบินก่อนมาเวียดนามมีปัญหาเรื่อง Flight ความจริงคือพี่หมีเปลี่ยน และคอนเฟิร์ม ให้แล้วแต่คงมีปัญหาที่ระบบคอมพ์ เลยไม่มีชื่อเราใน list แล้ว flight ก้อเต็มมากๆ ต้อง รอ Stand by ตอนแรกถ้าไม่มีจริงๆก้อต้องเพิ่มเงิน 150$ เป็น Business Class เพราะถ้าไม่ได้ไปเที่ยวนั้นจะมา sign in ไม่ทัน แต่คนที่เช็คอิน บอกเหลือที่เดียวแล้ว ถ้าจะเอาก้อพูดคล้ายๆว่าต้องจ่ายใต้โต๊ะให้มันอ่ะ เค้าบอก จะจ่าย 150$  หรือว่าจ่ายใต้โต๊ะให้มัน 50$ หล่ะ เหอ เหอ ก้อต้องจ่ายอ่ะนะ พูดไม่ออก ต้องแอบให้ด้วย เหมือนพวกทำผิดกฏหมายไงไม่รู้ แบบเหมือนเดินสวนกัน แล้วก้อสลับของ ฮ่าๆ ประมาณนั้นแต่ก้อจบลงด้วยดี มาถึงเวียดนามโดยสวัสดิภาพ

^o^ The Painter ^o^

this time I got new friend ,, she’s the one whome I play against her 2^nd round in Jakarta ….. Viviannnnn Silfany-Tonyyyyy !!! haha we came same flight to Vietnam.she’s Suzana’s player..Suzana told me to takecare of her cuz she will be alone until Suzana and Sandy follow later and she still new for the women’s tourney..she is sooooo young..hahaha only 17years old..when I ask her something she always say “Kak Tau,Kak Tau” (it mean I dnt know in Indonesian)  and say “ask Tantur Suzanan” haha she call me N’Dut (FAT) lah ….. !!! I am not Fat !!!!! anyway she’s cute hehe I heard many Thai Junior player like her..and saying she’s cute .. nice to know her …..

  for Suwandi,Prima,Abe,Agustina,Dewi,Yayuk,Diana for a really good food in Jakarta ..

-- hope I will be back to update again soon --

จะมาอัพรูปใหม่ นะจ้า

 ลืมบอกไปว่าใน 3 อาทิตย์ที่ผ่านมา

ในที่สุดชั้นก้อได้ค้นพบ

 แหม่มเบนโลตัวจริง

ตอนนี้ยังอยู่ที่ จาร์การต้า เหมือนเดิมจ๊ะ ไม่ได้เล่นอินเตอร์เน็ตเลย เพราะว่ามันแพงมากเลยที่โรงแรม ที่วันนี้มีเวลามาอัพเดทก้อเพราะว่าแข่งแพ้แล้ว ฮ่าๆ ถ้าเป็นวันอื่นก้อคงไม่ได้มา เพราะว่ากว่าแข่งเสร็จใช่มะ ทั้งเดี่ยว ทั้งคู่ หมดแรงพอดี ไม่อยากออกไปไหน นอนเฝ้าถ้ำอยู่ที่โรงแรม เรามาถึงกันตั้งแต่วันเสาร์ตอนบ่ายๆ มา flight เดียวกับน้องแหม่ม วันแรกที่มาถึงก้อพัก ไม่ได้ซ้อม เพราะถึงก้อเย็นแล้ว ไปเดินแถวๆ Taman Puring  แทบนั้นจะเป็นคล้ายๆ ตลาดๆหน่อยอ่ะ ขายพวกรองเท้ากีฬา เกรด B ราคา ถูกมากๆๆๆ ส่วนใหญ่ จะเป็นพวกไนกี้ ส่วนอดิดาส ก้อมี่บ้านิดหน่อย ราคาจะประมาณ คู่ละพันกว่าบาทเท่านั้นเอง แล้วก้อมีพวกของก๊อป อีเหละเขระขะ เราก้อไม่ค่อยได้ซื้อไรมาก ส่วนใหญ่คนอื่นฝากซื้อมากกว่า วันแรกที่มาถึง Denise  ไปรับที่แอร์พอร์ต พาไปกินข้าว มาที่นี่ สบ๊าย สบาย ฮ่าๆ นอนก้อนอนโรงแรม Hilton ไปกินข้าว ก้อเพื่อนเยอะแยะ มีแต่คนมารับไปทุกวันเลย ไล่ตั้งแต่วันเสาร์ ไปกะ Denise,Agustina วันอาทิตย์ Boss ของ Agustina ก้อชวนไปกินเพราะว่าไปเล่นเทนนิสกะเค้ามา แต่ว่าไม่ได้ไป เพราะ Liza (Liza Andriyani เมื่อก่อนเล่นคู่กันบ่อยมาก) มาหาที่โรงแรม วันจันทร์ ไปกะ Suwandi ไปกินอาหารญี่ปุ่น วันอังคารไม่ได้ไปไหน เพราะว่าเหนื่อย วันพุธไปกะ Dewi วันพฤหัส เหนื่อยเพราะว่าแข่งเสร็จช้า Dewi ซื้อมาให้กิน ส่วนวันนี้ ไปกินอาหาร Padang มา ไปกะ Agustina,Dewi แล้วก้อ ลูกๆ เค้า นี่ยังไม่หมดเลย เหลืออีกตั้งหลายคิวแหนะ ที่ชวนไปกินแต่ยังไม่ได้ไป เพราะว่ามันหลายนัดเหลือเกิน ฮ่าๆ มี Yayuk ยังไม่ได้ไป น่าจะเป็นพร่งนี้ตอนเที่ยง คือทุกครั้งที่มา Yayuk จะชอบพาไปเลี้ยงอาหารญี่ปุ่น อยู่ร้านนึง ซึ่งแพงมากกกก แต่นะ Yayuk Basuki hahaha เมื่อไหร่ก้อได้ แล้วก้อมี Sandy น่าจะไปวันพรุ่งนี้เย็น ส่วน Prima ยังไม่แน่ใจต้องดูอีกที ส่วนวัน อาทิตย์ Suwandi จะมารับไปอีกที hahahaha เป็นไงหละ อยู่นี่เนี่ยสบายกว่าอยู่บ้านซะอีก ฮ่าๆ

ส่วนเรื่องแข่ง มานี่ถือว่าเล่นอยู่ในเกณฑ์ดี ใช้ได้เลย คือ กีฟท์ลองใช้วิธีใหม่ดู ปกติเวลากีฟท์ตี ช่วงที่แบบเสียแต้มบ่อยๆอ่ะ กีฟท์จะแบบ ไม่มั่นใจ เดินหงอยๆ คอตก ตอนนี้เวลาตี กีฟท์จะออกเสียงอ่ะ แล้วมันได้ผลนะ คือมันทำให้คึกคัก ไม่หงอย ทำให้แบบฮึดสู้ อยู่ตลอดเวลาอ่ะ โดยเฉพาะวันนี้กีฟท์ตั้งใจเล่นมาก ไม่มีปล่อยเลยแม้แต่แต้มเดียว คือมีไรใส่หมดเลย ไม่ได้รู้สึกดีอย่างนี้มานานแล้วเหมือนกันนะ ไม่รู้เพราะไรเหมือนกัน คือ สู้แบบ สุดๆ แต่ก้อเหนื่อยสุดๆเหมือนกัน ตั้งแต่รอบแรก กีฟท์ ชนะ ญี่ปุ่น ก้อเล่นสามเซ็ต รอบสองเจออินโด ก้อเล่นสามเซ็ต แถมคู่ก้อสามเซ็ตเหมือนกัน เมื่อวานสรุปเล่นไป หกเซ็ต วันนนี้ตื่นขึ้นมาปวดก้นมากๆ ฮ๋าๆ แต่ก้อนะ สามเซ็ตอีกแล้ว ถ้าให้เทียบกัน ก้อวันที่เล่นวันแรก กะ วันนี้แหละเหนื่อยสุด  จีนคนที่ตีกะกีฟท์วันนี้ เล่นได้สมำเสมอมาก กว่าจะได้แต่ละแต้ม นี่โต้กันไม่ต่ำกว่า ห้าลูก ตั้งแต่วันแรกเนี่ย กีฟท์เล่นคู่แรก 9 โมงเช้า แต่ว่าเสร็จ เที่ยงกว่า คู่สุดท้ายทุกที

ส่วนน้องแหม่ม เหมือนจะมาไม่ค่อยดี น้องบ่นทุกวันว่า ตีไม่ได้ ตีไม่ดี ฮ่าๆๆ แต่ก้อชนะมาเรื่อยซะงั้น เข้าเซมิไปแหล่ว พรุ่งนี้ก้อมีสิทธิ์ชนะอีก หวังว่าน้องคงทำได้ดี จะได้มีกำลังใจ

เราจะย้ายเมืองกันวันจันทร์ ที่โน่นคงน่าเบื่อกว่าที่นี่ แต่ก้อเลือกไม่ได้ มาแข่งนี่นา เจอไรก้อต้องอดทน กว่าจะได้มาอัพเดทอีกทีก้อไม่รู้ว่าเมือไหร่เหมือนกัน ถ้ามีเวลาจะรีบมาอัพนะจ๊ะ

 "WISH ME LUCK FOR NEXT WEEK "

tomorrow m leaving to Indonesia ,, I think i wont be able to update for 2-3 weeks or maybe could be five weeks haha..i dont know because i will b away from home totally 5 weeks .. first 2 weeks in Indonesia ,3rd week in Vietnam and last 2 weeks in China.. i have to saparate with P Ploy for 2 weeks and then will meet her in Vietnam..also P May she will meet us also in Vietnam .. In Indonesia just 4 players from thailand r going.i will share the room with N'Mam and girl from Philippine..the 2nd week the tournament take a place in Tarakan ,i 've been there once last 2 years.the city was so so but the ppl r so crazy about tennis u know..like last time we need a guard on the way to tennis court  hahahaaaa i was like oh my god this is 10K haha not wimbledon .... and ppl always ask for signature and shake hand..the last day many ppl ask me for kiss (at the cheek haha) at that week i was like Top 10 player hahahaaa..they r so nice and funny .. even when i got back to Thailand already they called..i dnt know how they get my number.. in indonesia i will meet Denise and Agustina ,,, they r like my sister..always treat me very well everytime i go..they will pick up me tomorrow also at the airport.... hrrrr cnt wait to c them .. after Indonesia is 3 more weeks to go in vietnam and china ,, vietnam is the top 3 country i love the most in south east asia ..... the food is nice and good for shop haha.. and in china i dont know if i can get in or not will c after 2 more weeks ....

"wish me luck ya"

THIS SUNDAY IS P ' PLOY'S BHD

so bad we 3 (me,P Ploy,P May) couldnt be together on ur BHD .. i already gave her present ..i bought her

 PLAYBOY'S Bracelet